Wilma: Zonder de voedselbank had ik vastgezeten wegens winkeldiefstal

Voedselbank krat

“Als je kinderen hebt, kan ik me niet voorstellen dat je een drempel voelt om naar de Voedselbank te gaan”, zegt Wilma Loos uit Zoetermeer. “Ik wilde gewoon mijn drie opgroeiende kinderen iedere avond een warm potje geven, want dat had ik mezelf opgedragen.”

Acht jaar geleden kreeg ze leukemie. De vader van haar kinderen was vertrokken. Hij bleek schulden te hebben bij postorderbedrijven, waarna Wilma onder financieel beheer kwam te staan. “Wekelijks had ik 45 euro voor eten, kleding en alle andere losse uitgaven. Ik stond op het punt om in een winkel etenswaren in mijn tas te laten zakken. Dat vond ik zo verschrikkelijk erg.”

Een maatschappelijk werker meldde haar aan bij de Voedselbank Haaglanden. “Daarvoor moest ik allerlei cijfers en papieren aanleveren. Door de chemokuren kon ik dat allemaal niet overzien, maar gelukkig nam de maatschappelijk werker dat over. Als we niet bij de voedselbank waren gekomen, dan had ik vastgezeten wegens winkeldiefstal.”

Kleine borden

Ze leerde creatief te zijn met etenswaren. Ze gebruikt kleinere bordjes, want dan lijkt het alsof je meer eten hebt. Hebben ze peen en uien over, dan doen ze dat de volgende dag op brood. Zuurkool bakken ze op, want ze doen niets weg. “Met mijn multiculturele buren ruilde ik wel eens iets tegen rijst of pasta. Schorseneren of zo, want daar houd ik niet zo van. Zij zijn er superblij mee. Dat is een soort feestje.”

Op een houtje bijten

Het gezin keek iedere week enorm uit naar de donderdag, wanneer de pakketten weer uitgedeeld werden. Op woensdagavond zei ze dan: nog even op een houtje bijten. “Mijn kinderen gingen overigens nooit met honger naar bed. Ze kunnen altijd nog een boterham pindakaas maken.”

Ze kan zich opwinden over mensen die kritisch zijn over de spullen in het pakket. Dan klagen ze over het pak koffie, omdat ze zelf liever Senseo-koffiepads willen. “Dat is in mijn ogen decadent.”

De leukemiebehandeling slaat aan, maar vanwege haar gezondheid mag Wilma niet werken. Na drie jaar mag ze geen beroep meer doen op de Voedselbank, omdat ze geacht wordt nu zelf rond te komen. Toch komt ze iedere maand nog 35 euro tekort. “Voor medicijnen moet ik vier euro bijbetalen, maar dat gaat van mijn weekgeld af.”

Kinderen

De kinderen zijn nu 18, 20 en 30 jaar oud. Ze wonen allemaal thuis en dragen via hun baan allemaal een tientje bij aan het maandinkomen. Dat is bedoeld voor benzine en andere extra’s. Daarmee redt ze het net.

Fantasie 

“Ik bak vermicelli met boter en doe daar pasta of rijst en groente bij. Mais en wortels zijn goedkoop, dus die groenten eten we vaak. Ik maak veel eten klaar in de oven, want dan behoudt het structuur en kleur. In de pan slinkt veel groente te veel. Ik doe er liefde, optimisme en fantasie bij. Uiteindelijk hebben we het heel gezellig. We zijn tevreden en dankbaar als we een klein stukje kipfilet hebben. Want we weten ook nog heel goed dat we het helemaal niet hadden.”

Soms hebben ze snoepjes of chips, maar alleen als haar kinderen dat zelf kopen. “Dan zitten we te genieten van de chips op de bank.  

Delen

Mijn kinderen zijn er een stuk socialer doorgeworden. Ze delen heel veel. Ik hoop dat ik mijn kinderen heb meegegeven dat we altijd wel weten te overleven. Het komt goed. Samen hebben we er best veel van geleerd. Wat is er nou belangrijker: dat je vlees kunt eten of dat we nog samen zijn?”

Ze heeft nog steeds goede contacten met de Voedselbank. “Ik ben dankbaar voor de vrijwilligers die zo hard werken. Als er een pakket overblijft, krijg ik een telefoontje. Dan kom ik het pakket graag halen.”

 Interview door Sigrid van Iersel

Wethouder Bert van Alphen opent Verswinkel

Na een paar maanden proefdraaien is de Verswinkel van Stichting Voedselbank Haaglanden aan de Zoutkeetsingel 72 in Den Haag vrijdag 13 september officieel geopend door wethouder Bert van Alphen.

Circa 80 belangstellenden zagen hoe de wethouder als een echte Verswinkel-vrijwilliger achter de kassa plaatsnam om een winkelmand vol verse producten af te rekenen. De genodigden kregen van voorzitter Hendrik Beelen, projectleider Eva Gardner en bestuurslid communicatie Henk Baars uitleg over de nieuwe Verswinkel.

In de Verswinkel doet de voedselbank ervaring op met een nieuwe werkwijze. Klanten van de uitgiftepunten Zoutkeetsingel en het MOC Schilderswijk krijgen een klein budget op een persoonlijke pas, waarmee ze in de kleine supermarkt zelf boodschappen kunnen doen. Deze boodschappen zijn een aanvulling op het wekelijkse voedselpakket. De Verswinkel is op dit moment 2 dagen per week open, waardoor meer verse producten kunnen worden aangeboden dan in de wekelijkse voedselpakketten. Bij de Verswinkel kunnen klanten zelf kiezen welke producten ze kunnen gebruiken. Voedselbank Haaglanden hoopt zo meer maatwerk te kunnen bieden en voedselverspilling te voorkomen.

Alle artikelen in de voedselpakketten en in de Verswinkel zijn geschonken door bedrijven en particulieren. Het assortiment wisselt daardoor. Ook draaien de Voedselbank en de Verswinkel uitsluitend op vrijwilligers.

Wat een oproep op een intranetpagina al niet kan doen!

Voedselbank

Wat een oproep op een intranetpagina al niet kan doen!

Een medewerker van de provincie Zuid-Holland riep collega’s op om als vrijwilliger aan de slag te gaan bij Voedselbank Haaglanden. Verschillende collega’s gaven gehoor aan de oproep en zijn daadwerkelijk komen helpen bij het inpakken van de kratten met voedsel. Een van hen schreef zelfs een blog over zijn ervaringen als voedselinpakker.

Wil je ook af en toe 2 uurtjes op woensdagavond en/of donderdagochtend komen helpen aan de Boomaweg 101 in Den Haag? Meld je dan aan via info@voedselbankhaaglanden.nl

En als je kans ziet een oproep op intranet te plaatsen….. graag!

Jan Admiraal

Een week of twee geleden plaatste Hans Schouffoer een oproep op intranet.

Of er nog collega’s waren die als vrijwilliger wilde helpen bij de Voedselbank? In de zomerperiode zijn veel vrijwilligers met vakantie. Extra assistentie kunnen ze dan goed gebruiken.

Ik vond het een mooie oproep. Goed om mensen te helpen die het minder hebben.

Ik verbaas mij er al langer over dat we in ons welvarend land uberhaupt voedselbanken nodig hebben. Wist je dat 5% van de wereldbevolking 95% van al het geld/vermogen bezit? En nou niet gelijk gaan denken dat dat allemaal oliesjeiks zijn. Nee, tot die 5% behoor jij zelf ook. Had je niet gedacht, hè? Voer je salaris maar eens in op deze site.

Maar hoe kan het dan zijn dat er in ons land armoede is?

Dat jij meer te besteden hebt dan een Afrikaan of Indiër betekent niet automatisch dat je het goed hebt. In Nederland gaat het vaak om relatieve armoede. Als je buren alles lijken te hebben en jij hebt niks. Zij hebben een auto en gaan met vakantie. Jij hebt daar geen geld voor. Je kinderen willen op voetbal. Jij hebt daar geen geld voor. Hun kinderen lopen in mooie kleding, hebben een smartphone en een Playstation. Jij hebt daar geen geld voor. Een bezoekje met de trein aan je familie? Jij hebt daar geen geld voor. En studeren? Daar is al helemaal geen geld voor. Na aftrek van vaste lasten als huur, gas, elektra houden steeds meer mensen onvoldoende geld over. Zelfs te weinig om de hele maand goed en gezond te kunnen eten. En die mensen komen bij de Voedselbank terecht. Daar kun je overigens niet zomaar binnenlopen. Dat gaat via de officiële hulpverlening en er is een inkomenscheck. Die wordt om de 3 of 6 maanden herhaald. En de hulp geldt voor maximaal 3 jaar. Mensen worden dan geholpen om hun leven beter op de rails te krijgen. 

Het Journaal meldde dat het aantal mensen dat is aangewezen op de Voedselbank met 5% is gestegen.

De welvaart wordt gewoon niet eerlijk verdeeld. De kloof tussen arm en rijk wordt groter. Dat is ook de oorzaak van het ontstaan van de Gele Hesjes beweging. Een soort algehele onvrede van mensen die niet meedelen in de welvaart. En door de verdergaande automatisering en robotisering zal die kloof alleen maar groter worden.

Goed dus dat er voedselbanken zijn?

Ja, hartstikke goed. Geen oplossing voor armoede. Wel een enorme steun voor velen die dat nodig hebben. Maar tegelijk ook schrijnend. Voedselbanken horen er in een welvarend land niet te zijn. We moeten gewoon zorgen dat de welvaart beter verdeeld wordt. In deze tijd van individualisering wordt iedereen geacht zijn eigen broek omhoog te houden. Niet een heel verkeerd uitgangspunt maar voor velen blijkbaar moeilijk. Of zelfs onmogelijk. Dan is solidariteit wel op zijn plaats. En voor degenen die wat ‘minder-sociaal-in-het-hoofd-zitten’: Armoedebestrijding levert geld op. Mensen die niets hebben gaan stelen, komen in de gevangenis, raken aan de drugs en worden ziek omdat ze ongezond eten en drinken. Niet allemaal natuurlijk. Maar de kans daarop is door hun slechte levensomstandigheden nu eenmaal vele malen groter. Allemaal nadelige gevolgen die ook de gemeenschap veel geld kosten. Zowel sociaal als financieel/economisch alle reden dus om armoede snel uit te bannen. 

Zonder armoede geen voedselbanken.

Daarom was de bovenstaande inleiding wel op zijn plaats. Maar ik wilde eigenlijk wat schrijven over mijn eigen ervaring bij de Voedselbank. Na de oproep van Hans Schouffoer meldde ik mij aan als vrijwilliger en ben ik gisteravond gaan helpen. Ze hebben een loods aan de Boomaweg in Den Haag. Ik kwam daar binnen en na een korte welkom-handdruk kon ik gelijk aan de lopende band gaan staan. Het zag er netjes en schoon uit. En logistiek was het perfect geregeld. Achter mij stonden de kratten met aubergines al klaar. Als ‘Chef Aubergines’ aan mij de taak om in iedere krat die voorbij kwam een aubergine te gooien. Maar niet nadat ik eerst van die wit-zijden handschoenen had moeten aantrekken. Volgens de man van de Voedselbank beter voor de aubergines. Ik vroeg mij na die mededeling wel af of ik mijn nagels misschien gewoon wat beter had moeten schoonmaken… Samen met mij stonden er nog 25 vrijwilligers aan de lopende band. Allemaal klaar om hun eigen groenten, fruit of andere producten in de voorbijsnellende kratten te gooien.   

Na drie kwartier hadden we pauze.

In een kamer stonden koffie, koeken en gebak. Ook een koelkast waar je zelf frisdrank uit kon halen. Ze hadden zelfs vrijkaarten voor K3. Iedereen die daar met zijn kinderen naartoe wilde kon ze krijgen. De Voedselbank doet er alles aan om de werkzaamheden voor de vrijwilligers zo sociaal en gezellig mogelijk te organiseren.

Na de pauze gingen we verder maar we waren snel klaar.

We zouden van 19.00-21.00u werken maar de klus was in anderhalf uur geklaard. We hadden zo’n 600 kratten gevuld. Ook donderdag wordt er gewerkt. Dan zijn er gepensioneerden en andere vrijwilligers die overdag niet hoeven te werken. Of misschien wel werkloos zijn en op die manier een nuttige bijdrage leveren. In totaal worden er op beide dagen 2000 kratten klaargemaakt. Die worden door andere vrijwilligers vervoerd naar 25 uitgiftepunten. 22 in Den Haag en 3 in Zoetermeer. Daar kunnen ze door de klanten worden opgehaald.

Waren er nog provinciale collega’s aanwezig?

Ja, de oproep van Hans Schouffoer heeft gewerkt. Geeta Ramlal was aanwezig en nog twee andere collega’s. Al met al een leuke ervaring en ik ga het zeker vaker doen.

Wil je ook helpen?

Meld je aan op info@voedselbankhaaglanden.nl. De Voedselbank kan altijd vrijwilligers gebruiken. Je komt in een totaal andere werkomgeving en je helpt mensen die je hulp goed kunnen gebruiken. Geeft altijd een goed gevoel. En het zijn maar twee uurtjes, dus het is goed te doen. 

Meer weten over de Voedselbank?

Kijk op voedselbankennederland.nl